زمینه مطالعاتی: امروزه اهمیت استفاده از ریز جلبک ها از نظر قابلیت آنها در تولید ویتامین ها، پروتئین ها، اسیدهای چرب غیر اشباع و انواع آنتی اکسیدان ها روز به روز در حال افزایش است. لذا با توجه به اینکه یکی از مهمترین اهداف کارشناسان تغذیه معرفی و شناسایی مکمل های خوراکی ارزشمند مورد استفاده در خوراک دام است و از طرفی محدودیت منابع آب و خاک به دلیل تغییر اقلیم بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است؛ لذا معرفی مکمل های ارزشمند از نظر تغذیه ای کار چندان راحتی نیست. هدف: بنظر می رسد با توجه به اینکه گونه های ریزجلبکی آیزوکرایسیس گالبانا و نانوکلروپسیس اکولاتا در محیط آبی شور و زمین های غیر زراعی قادر به رشد کردن و تولید ترکیبات ارزشمند پروتئینی واسیدهای چرب هستند. لذا کشت این دوگونه در محیط های کشت مختلف به منظور تولید زیتوده با چربی و پروتئین بالا و الگوی اسیدهای چرب غیر اشباع مناسب جهت مصرف در خوراک دام مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: به منظور بررسی تاثیر محیط کشت بر تولید زیتوده، چربی و پروتئین و الگوی اسیدهای چرب از محیط کشت والنه با ترکیبات متفاوت مواد معدنی و ویتامینی استفاده شد. و ریز جلبک های برداشت شده از نظر زیتوده، چربی، پروتئین، الگوی اسیدهای چرب مورد بررسی قرار گرفتند. نتیجه گیری: محیط والنه تغییر یافته توانست پروتئین، چربی، ایکوزاپنتانوئیک اسید، دکوزاهگزانوئیک اسید و نسبت اسیدهای چرب امگا3 به امگا6 را در آیزوکرایسیس گالبانا و نانوکلروپسیس اکولاتا افزایش دهد. علاوه بر این، تولید زیست توده و راندمان تولید زیست توده نیز افزایش یافت.نتیجه گیری نهایی: محیط کشت تغییر یافته والنه بر تولید ترکیبات ارزشمند ریز جلبک های آیزوکرایسیس گالبانا و نانوکلروپسیس اکولاتا تاثیر زیادی دارد

Brick is the most widely used construction material. Demolition of buildings AND PRODUCTION of construction waste, including clay brick, are dramatically increasing in an alarming rate. The PRODUCTION of traditional bricks such as clay bricks has hazardous impacts on the environment, such as pollution AND extensive use of natural resources. This study addressed the application of the geo-polymerization process as an environmental AND sustainable method to produce new bricks from clay brick waste AND different types of fillers. Accordingly, the powder AND grains of clay brick waste, dune sAND, washed sAND, industrial sodium hydroxide, AND water glass were utilized to prepare cubic AND brick-shaped geopolymer samples with different mix designs AND then cured at 70 °C. The samples' compressive strength, water absorption AND SEM analysis were examined. According to the results, the highest compressive strength for cubic mortar samples was obtained in the case without filler; for these samples, with mass ratios of water glass to sodium hydroxide solution equal to 1 AND 2, compressive strength was 18.45 AND 22.15 MPa, respectively. In the brick samples, the highest compressive strength was obtained in the 28-day AND 8 M geopolymer samples, which was equal to 25.38 MPa. On the other hAND, the geopolymer samples made by sAND filler had higher compressive strength AND lower water absorption in comparison to other samples. Therefore, sustainable PRODUCTION of geopolymer bricks from clay brick waste AND inexpensive materials as the filler can be a step toward mitigating the environmental impact of construction AND demolition waste.

This study was conducted during summer AND winter of 2018- 2019 in the agricultural research field of Shahid Chamran University. Experimental design was split- plot based on RCBD with three replications. The main plot was the type of agricultural system in three levels including conventional (Conv), organic (Org) AND sustainable (Sust) (integrated between Conv AND Org) AND sup- plot was the type of pre- cultivated crop in sequence with wheat including cultivation of mung bean (M- W), corn (C- W), sesame (S- W) AND fallow (F- W). Yield quantity (yield AND its component) AND quality (grain protein), an estimate of photosynthesis matter transfer index of wheat AND soil organic carbon (SOC) after one double-cropping were measured. The result showed that the highest (545.04 g/m2) AND the lowest (409.28 g/m2) seed yields were obtained in Conv AND Org respectively. In contract, with the changing type of system from Conv to Org, grain protein was increased significantly (from 8.3 to 9.6 %). In addition, the highest (535.47 g/m2) yield of wheat was obtained from M- W double cropping. On the other hANDs the highest remobilization AND current photosynthesis matter were obtained in the organic agricultural system with M- W AND conventional with M- W double cropping. The situation of SOC showed that the highest (33.18 mg/g) SOC was obtained in the organic agricultural system with C- W double cropping. The reason for improving SOC in the organic AND sustainable agricultural system was application of organic matter (compost AND vermicompost) AND crop residue management. Totally, from the crop ecology point of view, sustainable agricultural method with a sequence of M- W was the most desirable system.

در این تحقیق، شرایط آب وهوایی بر بازده توربین بادی با رویکرد اگزرژی بررسی شده است. سرعت باد در دو منطقۀ آب وهوایی مختلف ایران با فاصلۀ تقریبی 1200 کیلومتر به نام های اردبیل و مروست بررسی شده است. تراکم انرژی باد اردبیل برابر با 66 کیلووات بر متر مربع و مروست برابر با 123 کیلووات بر متر مربع است. تولید برق با استفاده از توربین بادی 10 کیلوواتی در منطقۀ اردبیل MWh 3/2 و در منطقۀ مروست MWh 2/3 در سال است. بیشترین راندمان اگزرژی توربین بادی در منطقۀ اردبیل 48/0 و بیشترین راندمان اگزرژی در منطقۀ مروست 18/0 است. میزان کاهش تولید گاز CO2 با استفاده از توربین بادی در مقایسه با نیروگاه های گازی و دیزلی در اردبیل 1/1 و 1/2 تن و در مروست 5/1 و 9/2 تن در سال است. این میزان کاهش گاز گلخانه ای CO2 در سال برابر است با استفاده از یک منطقۀ جنگلی 1000 متر مربع تا 3000 متر مربع. با توجه به این بررسی می توان نتیجه گرفت که علاوه بر سرعت باد، رطوبت هوا نیز نقش بسزایی در انتخاب، نصب و راه اندازی توربین بادی در منطقه دارد. با توجه به این بررسی می توان دریافت که در منطقۀ اردبیل با سرعت کمتر باد، توربین بادی بازده اگزرژی بالاتری نسبت به منطقۀ مروست دارد و می توان نتیجه گرفت که توربین بادی در منطقۀ اردبیل عملکرد بهتری داشته است.

Identifying the constraining factors of PRODUCTION AND yield gap is very important. Therefore; this research was performed to identify the PRODUCTION constraining factors of local rice cultivars. All management practices from nursery preparation to harvesting stages for 100 paddy fields of local rice cultivars were recorded through field studies, in Sari, from 2015-2016. In the CPA, the actual AND calculated potential yield were 4495 AND 5703 kg/ha, respectively AND the gap was 1221 kg/ha. The yield gap caused by number of top-dressing variables was 324 kg/ha, equal to 27% of the total yield gap. The yield gap related to previous year of legumes cultivation was 218 kg ha-1, equal to 18% of the total yield variation. Among the 10 variables entered in the CPA model, the effects of top-dress fertilizer application AND its application frequency AND foliar application were remarkable, which could compensate a significant part of the yield gap (444 kg/ha, 37% of total) in the farmers’ fields by managing these variables. According to boundary line analysis (BLA) finding, actual yield mean on the basis of optimal limit related to 12 variables under study was 5369 kg/ha, with 881 kg/ha yield gap . Mean relative yield AND relative yield gap for 12 variables (transplanting date, seedling age, number of seedlings per hill, planting density, nitrogen AND phosphorous per hectare, nitrogen before transplanting, harvesting date, lodging problem, pest problem, diseases problem AND weeds problem) were 83.64 AND 16.35 kg/ha, respectively. Based on the finding, it can be stated that the model precision is appropriate AND can be applied for both estimation of the quantity of yield gap AND determining the portion of each restricting yield variables.

در این مطالعه با توجه به اهمیت اقتصاد پسته در بسته صادرات غیرنفتی کشور، مزیت های تولیدی و صادراتی پسته ایران در مقابل کشورهای رقیب با استفاده داده های سال های 2005-1990 و با کاربرد شاخص های مزیت مقیاس، کارایی و مزیت جمعی و همچنین مزیت های آشکار شده و آشکار شده متقارن برآورد شد. میزان اثرپذیری مزیت صادراتی ایران نسبت به مزیت رقبا اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که شاخص مزیت مقیاس در مورد ایران نسبت به سایر رقبا بیشتر بوده و بالاترین مزیت کارایی و بیشترین رشد آن به ترتیب مربوط به سوریه و ترکیه است. بیشترین مزیت جمعی در این سال ها مربوط به ایران و بیشترین رشد نیز به ایتالیا تعلق دارد. علی رغم مزیت ایران در صادرات پسته، رشد این مزیت طی سال های مطالعه منفی بوده است (-44.05 درصد). در حالی که اکثر رقبای ایران از رشد مثبتی برخوردار بوده اند. چنانچه به هر علت مزیت نسبی صادراتی پسته ایران کاهش یابد، مزیت رقبای آن افزایش یافته و صادرات پسته این کشورها، جایگزین صادرات پسته ایران خواهد شد. همچنین سیاست های برنامه سوم توسعه در کارایی تولید و صادرات پسته ایران به بازارهای جهانی موفق بوده است. جهت حضور موفق در بازارهای جهانی، سیاست گذاری جهت کاهش هزینه تمام شده تولید پسته، بهبود کیفیت تولیدی و بویژه انجام عملیات فرآوری مناسب، توصیه می شود.

هدف اصلی این تحقیق، بررسی مزیت نسبی ایران در تولید و صادرات کشمش است. آمار و اطلاعات جهت محاسبه مزیت نسبی صادرات به صورت سری زمانی در سالهای 1340-80 و برای محاسبه مزیت نسبی تولید به وسیله تحقیق پیمایشی از استان خراسان )شهرستانهای کاشمر، خلیل آباد، بردسکن( جمع آوری شده است. به این منظور از شاخصهای مزیت نسبی آشکار شده (RCA) و مزیت نسبی آشکار شده متقارن (RSCA) جهت محاسبه مزیت نسبی صادرات و برای محاسبه مزیت نسبی تولید از ماتریس تحلیل سیاستی (PAM) استفاده شده است.نتایج مطالعه نشان می دهد میانگین شاخص مزیت نسبی آشکار شده در دوره قبل از انقلاب و بعد از آن به ترتیب 31 و 39 است و اختلاف معنیداری بین آنها وجود دارد. همچنین ایران طی دوره مورد مطالعه در صادرات کشمش مزیت داشته و جایگاه این محصول در بازار صادراتی ایران در دوره بعد از انقلاب مناسبتر بوده و درجه اطمینان برای ادامه حضور در بازار جهانی نیز در این دوره افزایش داشته است. افزون بر این، نتایج وجود مزیت نسبی را در تولید کشمش در منطقه مور مطالعه نشان داده است. همچنین دولت در زمینه نهاده ها، به بهره برداران یارانه مستقیم و غیر مستقیم پرداخت کرده ولی در کل، سیاستهای دولت و شرایط بازار داخلی بر اساس شاخص حمایت موثر، به ضرر تولید کننده بوده است. علاوه بر این، سودآوری خالص اجتماعی برای یک تن کشمش تولیدی بالغ در 46 هزار تومان بوده است.

کشاورزی شهرستان تربت حیدریه با توجه به امکانات و پتانسیل های موجود در زمینه منابع مختلف کشاورزی از امکانات ویژه ای برای کشت زعفران برخوردار است. در تحقیق حاضر با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده از جهاد کشاورزی استان خراسان رضوی و سالنامه آمار بازرگانی خارجی برای سال زراعی 92-91 به بررسی مزیت نسبی تولید زعفران در شهرستان تربت حیدریه با استفاده از شاخص DRC و ماتریس تحلیل سیاسی PAM و در ادامه به بررسی مزیت نسبی صادرات زعفران پرداخته شد که به این منظور از شاخص های مزیت نسبی آشکارشده (RCA) و مزیت نسبی آشکارشده متقارن (RSCA) استفاده گردید. نتایج نشان داد شهرستان تربت حیدریه در تولید زعفران دارای مزیت نسبی است. همچنین بر طبق شاخص NPC قیمت بازاری محصول بیش از قیمت سایه ای آن است و لذا تولیدکننده از یارانه بهره برده است و از بازار محصول حمایت می شود. بر طبق معیار EPC نیز مداخله های دولت به سود تولید این محصول عمل کرده است و درمجموع از بازار نهاده و محصول حمایت می شود. درنهایت سودآوری خالص اجتماعی نیز در همه حالات مثبت می باشد. همچنین بر طبق هر دو معیار مزیت نسبی صادرات در سال های 2012-2004 کشورهای ایران، اسپانیا و یونان به ترتیب دارای اولویت مزیت نسبی صادرات در جهان می باشند درحالی که صادرات زعفران ایران ارزش افزوده بالایی ندارد لذا در راستای بهبود وضعیت کنونی، پیوستن به سازمان تجارت جهانی جهت کاهش تعرفه های صادرات، توجه به بازاریابی محصول و ارائه تسهیلات لازم ازجمله حمایت های ارزی پیشنهاد می شود.

هدف از این مطالعه محاسبه نرخ رشد بهره وری کل عوامل تولید چغندرقند برای استان های مختلف و سپس تجزیه نرخ رشد بهره وری به منابع آن یعنی تغییرات تکنولوژی، تغییرات کارایی مدیریت و تغییرات کارایی مقیاس می باشد. روش مورد استفاده برای اندازه گیری نرخ رشد بهره وری کل عوامل و تجزیه آن، شاخص بهره وری مالم کوئیست می باشد، که برای اندازه گیری توابع مسافت در آن از روش تحلیل فراگیر داده ها استفاده می شود. نتایج نشان داد که به طور متوسط در سطح کل کشور، بهره وری کل عوامل تولید چغندرقند در فاصله سال های 1379 تا 1386 حدود 47 درصد رشد داشته است. هم چنین مقایسه کل عوامل تولید چغندرقند در استان ها نشان داد که در سه استان قزوین، مرکزی و همدان در طول دوره مورد بررسی وضعیت بهره وری بدتر شده است و دلیل آن عمدتا به عدم کارایی فنی مدیریت در این استان ها بر می گردد. بنابراین پیشنهاد می شود این استان ها با الگو قراردادن استان های موفق در زمینه بهره وری وضعیت تولید خود را بهبود بخشند.

پسته یکی از محصولات عمده صادراتی بخش کشاورزی ایران بوده است به طوری که در حال حاضر صادرات این محصول رتبه اول را در میان صادرات دیگر کالاهای این بخش داراست. به علاوه ایران هنوز هم بزرگترین تولید کننده پسته در سطح جهان به شمار می آید. هدف اصلی این مقاله بررسی این موضوع است که آیا ایران در تولید و صادرات پسته از مزیت نسبی برخوردار است؟ به این منظور از شاخصهای هزینه منابع داخلی (DRC) و مزیت نسبی آشکار (RCA) استفاده شده است. به کارگیری این شاخصها نشان می دهد که ایران در هر دو زمینه تولید و صادرات پسته از مزیت نسبی برخوردار است. اما با این حال با سه مشکل عمده روبه روست. در رابطه با تولید پسته، مشکل به بهره وری پایین عامل زمین بر می گردد به گونه ای که کشور از این بابت رتبه هفتم را در میان ده تولید کننده عمده جهان در سال 2000 داشته است. در زمینه صادرات پسته نیز می توان به وجود موانعی مانند ناکارایی بازار صادراتی و ساختار نامناسب (انحصار چند جانبه خرید) این بازار اشاره کرد.